Forum

Wissel met andere zorgprofessionals, belanghebbenden en geïnteresseerden van gedachten over de zorgsector. De zorgen binnen deze sector worden breed gedragen, nu nog de oplossingen.

Tijdens de bijeenkomst ‘Zorgen om de Zorg: Nu investeren in de zorgprofessional!’ focussen we ons tijdens de rondetafelgesprekken en het slotdebat op drie thema’s: professionalisering van de zorgprofessional, tegengaan verloop van de zorgprofessionals en slimmere organisatie van het werk.

Ook na de bijeenkomst op 8 maart kunt u op deze website met elkaar in gesprek over deze thema’s. Graag willen wij u mening horen. ‘Hoe kunnen we de kwaliteit van het werk van de zorgprofessional verhogen? Hoe richten we het personeelbeleid in de zorg nog meer in op werkplezier en eigen verantwoordelijkheid? Op welke manier verminderen we de bureaucratie op de werkvloer zodat meer tijd overblijft voor de cliënt? Welke veranderingen zijn nodig om het grote verloop onder zorgprofessionals tegen te gaan?’

Ga vandaag al online met elkaar in gesprek over de volgende thema’s:

• Professionalisering van de zorgprofessional
• Tegengaan verloop van de zorgprofessionals
• Slimmere organisatie van het werk door de zorgprofessional

7 reacties

Reageer!
  1. Anita / feb 2 2010

    Wanneer we nu in de ambulante gezondheidszorg de medewerkers zelf een mogelijkheid bieden om hun eigen agenda te plannen doordat ze een vaste groep klanten hebben,dan zouden we zuinig zijn doordat we geen vaste planners meer nodig hebben, de klanten tegemoet komen omdat er vaste medewerkers zijn en zijn we flexibel bij bv uitval.

  2. Annelies / feb 3 2010

    Hallo Anita
    Ben ik het helemaal mee eens.
    Denk wel aan de hoeveelheid deskundigheidsniveau.Het moet goed georganiseerd zijn, is dit niet het geval, dan is het gedonder in de polder.
    Tevens geef je met zelf plannen/roosteren, de verantwoordelijkheid en plezier in het werk terug aan de medewerker en dus cliënt. Het is immers zo, dat wanneer je met collega’s en cliënt dingen kunt regelen, het prettiger werken is.
    Dit zou de uitstroom tegen kunnen gaan en een imagoverbetering van de zorg.

  3. Tegengaan verloop van de zorgprofessionals
    Jeffrey / feb 3 2010

    Een subject is hier verplicht. Vandaar dat ik ‘tegengaan verloop van de zorgprofessionals’ gekozen heb. Het is een onderwerp waar je alle drie eigenlijk onder kan benoemen. Ik schrijf vanuit mijn visie voor verzorgende.

    Ik ben nu 10 jaar werkzaam in de zorg en heb de ambitie om bij te dragen aan verbeterde zorg. Verloop kan je mijn inziens niet helemaal bestrijden, dit door een structuur en beleid die door een organisatie wordt bepaald. Ongeacht de redenen.

    Bij mijn vorige werkgever kwam er een schrijven uit over een bijeenkomst voor teamleiders. Hierin stond vermeld dat ze een motto hadden: “Beter achteraf vergiffenis vragen, dan vooraf toestemming”. Hier stond de bevestiging die ik al langer voelde en ervaarde. Niet de manier die bij mij als optimist en met mijn kwaliteitsbevorderende inzichten past. (een reden om verloop in de hand te werken)

    Ik spreek hier uit eigen ervaring als ik zeg dat kwaliteit verandert zodra er ruimte, lucht (adem) en mogelijkheden zijn. Daarnaast bestaat er een probleem dat er teamleiders (managers) aangesteld worden die geen ervaring in de zorg hebben. Deze ervaring is mijn inziens nodig om goed te kunnen leidinggeven en vooruit ‘problemen’ te kunnen inschatten. Er bestaat nu een cultuur dat er pas geluisterd wordt als iemand dreigt uit te vallen. (een reden om verloop in de hand te werken)

    De zorg verandert. De nieuwe zorg medewerkers zijn mondiger en van nature geen volgelingen meer. Wat jaren geleden wel anders was. Nu heeft iedereen een mening, een idee oftewel een visie. Ook de bewonersgroep verandert. Het lieve oude vrouwtje dat zit te breien en ja knikt bestaat (bijna) niet meer. En ik stel me regelmatig de vraag of bedrijven hierin wel meegaan. Daarnaast wil de regering en andere belanghebbenden steeds duidelijker hebben waar het geld in gaat zitten, wat ik ook kan voorstellen. Maar er zijn te veel belang hebbenden. Moeten wij ook niet net als treinmachinisten (omdat ze een rondje om de kerk moeten rijden) en de buschauffeurs (vanwege toenemende agressie) hun werk neerleggen?
    De druk op de zorg wordt steeds groter, de agressie neemt toe en ook iedere dag (zeker als verantwoordelijke) dien je de cliënt te verzorgen met gedragsproblematiek omdat dat bij je functieomschrijving en invulling van je werk hoort. En het gaat maar door.

    De vraag over minder bureaucratie op de werkvloer. Je moet je juist afvragen of dit nodig dient te zijn. Het is nu eenmaal nodig, tenminste als je het goed wilt doen. Een voorbeeld hiervan is het zorgleefplan lopend houden. Ik merk aan mijn collega’s dat ze er juist plezier aan beleven om iets goed in elkaar te zetten en hierdoor creër je draagkracht vanuit een heel team. Ja er gaat tijd in zitten, zeker als je het goed wilt doen.

    De zorg moet mijn inziens leren om grenzen aan te geven. En juist zeggen van dit ligt niet bij ons. Dit kunnen wij niet. Nu bestaat er een cultuur van het werk van vier met z’n tweeën doen en voor niets meer. En dit om de cliënt, want die is leidend, te vrede te houden. Mede uit dreiging en angst dat familie (die ook mondiger is geworden) naar de krant stapt met een slechte recentie. Want stel je voor. Een bedrijf kiest liever de kant van de minste weerstand dan meegaan in de veranderde tijd. (een reden om verloop in de hand te werken)

    Ik ben zelf leidinggevende en merk dat het niet altijd werkt om het voor iedereen goed te doen. Maar motiveren, stimuleren en coachen zorgt voor 50% voor meer plezier in het werk. Waar ik niets aan kan doen is de te weinig handen en gekwalificeerde handen om taken te kunnen delen. (een reden om verloop in de hand te werken)

    Er is een groot te kort aan niveau 3 leerlingen (dus ook collega’s). Aan de opleiding worden weinig hoge eisen gesteld en is per bedrijf of zelfs afdeling afhankelijk hoe de leerling zich ontwikkeld. Van een verzorgende wordt veel verwacht, ondanks de tegenberichten dat ieder binnen zijn/haar vakgebied moet blijven. Door het contact met familie moet je wel psycholoog, arts, maatschappelijk werker, fysiotherapeut, ergospecialist en ik weet niet wat nog meer zijn. Want anders zijn er weer eens te veel disciplines betrokken. Familie en de cliënt verwacht een duidelijk en adequaat antwoord.

    Het klinkt nu alsof ik negatief word, maar mijn idee zou zijn om te beginnen bij duidelijk in kaart brengen wat een verzorgende nu doet en welke druk er ligt (ervaren of werkelijkheid) en daar de functiebeschrijvingen op aanpassen. Misschien is de conclusie dan wel dat deze functie niet door een full timer (36 uur) gedragen kan worden, maar door misschien wel zelfs twee gedaan dient te worden.

    Nog iedere dag ga ik met een lach en goed gevoel naar mijn werk en ben ik blij om te zien dat (bijna) iedereen zich volledig voor dit vak geeft. Het is een mooi vak. Laten we dat ook zo houden.

  4. Slimmere organisatie van het werk door de zorgprofessional
    Jos van den Berkmortel / feb 5 2010

    Leuk thema, maar heeft de zorgprofessional daarvoor wel de “macht”.
    M.i. beperkt, maar toch wel in grotere mate dan nu wordt gebruikt.
    Mijn indruk is dat nog te vaak “uitvoerenden” zich door de “bureaucratie” laten voorschrijven hoe het werk moet gebeuren.
    Dit, terwijl ook bij hen een cultuuromslag nodig is en het besef moet doordringen dat de professional weet wat goed is.
    En, dat zelfs tegen de stroom van beleidsregels in en de bestuurders dus ook doet.
    Slachtoffer van je eigen handelen ben je pas als je dat ook toelaat.
    Dus, kom op: handen aan de ploeg en trek je eigen voor!

  5. Professionalisering van de zorgprofessional
    lydia / feb 12 2010

    Toppie!! Petra doe je best!! Ik ben het met jullie eens!!
    Liefs lydia verhage

  6. Professionalisering van de zorgprofessional
    Petra / feb 23 2010

    Hey Lydia,

    Bedankt voor jouw steun, geweldig blij en trots ben ik op zo’n collega als jij!!

    We doen ons best voor al onze zorgcollega’s ,en voor de toekomstige collega’s.

    Lieve groet van mij, Petra

  7. Slimmere organisatie van het werk door de zorgprofessional
    Annet / mrt 9 2010

    Gister in volle zaal niet helemaal naar mijn zin kunnen reageren.
    Wat betreft de thuiszorg op het platteland waarbij de reistijd op geen enkele manier een plek heeft om terug te verdienen en de concurentie groot is, is het m.i. voor niemand rendabel om in dorpjes te werken. Ook als je het aantal aanbieders klein houdt blijft het een dure oplossing.
    Er werd geopperd dat als het voor jouw organisatie niet rendabel is om 1 klant te helpen in een klein dorp, dit over te laten aan een andere aanbieder.
    De huisartsen, de klant en zorgverleners zijn er niet bij gebaat dat er onduidelijkheid is over wie waar zorgverleend.
    Waar blijven we met onze zorgplicht als organisatie, en met de keuzevrijheid voor de klant?
    Ik pleit voor minder diversiteit aan aanbieders in de niet stedelijke gebieden , waarbij een duidelijke link is tussen huisarts en wijkverpleegkundige.
    De huisartsen zijn terecht niet bereid met veel verschillende zorgcoordinatoren in gesprek te gaan.
    De indikatie terug bij de wijkverpleegkundige en de lijnen met de huisarts weer kort zoals het was komt ten goede aan werkplezier, kwaliteit en klanttevredenheid.

Reageer!